zondag 27 december 2015

dinsdag 22 december 2015

God is louter Liefde, en dus ben ik dat ook (les 172)

 

Gisteren begonnen mijn herhalingslessen van de afgelopen periode. Iets wat altijd weer voor enige weerstand zorgt omdat ik niet door kan gaan met de structuur die ik normaliter hanteer voor het volgen van de lessen. De gedachte die alle herhalingslessen verbindt, biedt deze keer wel wat houvast maar brengt ook enorm veel weerstand naar boven. Deze gedachte is: 'God is louter Liefde, en dus ben ik dat ook'. Het eerste gedeelte geloof ik direct maar het tweede stuk tekst 'en dus ben ik dat ook' brengt gaande weg grijze, roestige, oude gevoelens omhoog.....van ergens ver weg....... pijnlijk duwend, schurend en een donkere deken spreidt zich uit over mijn dag. Niet wetend waarom, zoekend naar antwoorden, weg willen lopen grijpend naar licht, besluit ik uiteindelijk om in dit bad van somberheid volledig kopje onder te gaan. Om te accepteren wat is, alle hoop op beter, mooier, lichter, fijner, schoner loslatend....aanvaarden, aanschouwen......alles overgevend aan de Heilige Geest, vragend om hulp...... En grijs bleef het. 
En dan te weten dat ik het nog 8 dagen moest doen met het idee dat ook ik louter LIEFDE ben. Vanmorgen werd ik wakker en na het ontbijt sloeg ik m'n boek open voor de dagelijkse les, wetende welke woorden ik als eerste zou gaan lezen. Behoedzaam afwachtend, of de grijze deken zich ook deze keer weer zou aandienen tijdens
het lezen van de tekst. En ik las...... 'God is louter Liefde, en dus ben ik dat ook' ................. mijn hart ging open, en de wonderlijkste zachtheid stroomde door mij heen naar buiten. Dezelfde woorden die gisteren nog zo pijnlijk waren, raakten mij nu tot ver voorbij mezelf met een onbeschrijfelijke lichtheid en liefde....

Het maakt me nederig te weten dat ik niets weet, dat ik niets begrijp en dat God er is en naar me luistert.........Altijd.